Wil je alles onbeperkt kunnen lezen? Neem dan je petje af voor Reinier. Dat kan al voor € 2,50. Klik op een verhaaltje voor meer info

Sommigen zijn heel zeker.
Die checken zonder na te denken uit.
Of in.
Ik heb het over die paaltjes.
Op het station.
Hier heb je namelijk geen poortjes.
Maar paaltjes.
Bij poortjes weet je het.
Of je het goed hebt gedaan.
Want anders gaat het hekje niet open.
Maar bij paaltjes is het vaak toch een gok.
Je hoort wel een piep.
En je kan het ook zien.
Dan staat er iets te lezen.
Maar echt goed kijk ik nooit.
Wat er dan staat.
En je moet door.
De volgende wil immers ook uitchecken.
Je voelt die druk dan.
Ik wel.
Dat begint al in de trein.
Oh, zo uitchecken.
Sowieso niet vergeten.
Maar dan probeer ik toch een inschatting te maken.
Soms laat ik dan ook de anderen voorgaan.
Dat ik net effe wat meer tijd heb.
Dat geeft toch wat meer rust.
Dan kijk ik even hoe zij het doen.
Mijn medereizigers.
Die lijken het heel normaal te vinden.
Denken ze er eigenlijk wel bij na?
Ik zie ze uitchecken.
Sommigen checken in.
Die glippen er dan tussendoor.
Maar ik zie nooit een spoortje twijfel.
Ze houden nietsvermoedend hun kaartje tegen het paaltje.
En ze luisteren niet eens.
Ik luister altijd even.
Of ie piep zegt.
Dan ben ik tenminste gerustgesteld.
Het leven zit vol gevaren.
Uitchecken, of dan wel in.
Ik check altijd dubbel.
Je weet het maar nooit.
Met die paaltjes.